هیچ وقت استعداد نوشتن نداشتم یک اتفاق باعث شد فیلمنامه ای بنویسم که هیچ وقت تبدیل به فیلم نشد و من به عنوان یک بی استعداد در نویسندگی دیگر هیچ قصه ای ننوشتم چند سال قبل براي مدتي در یک دفتر کار همنشین چند تن از اهالي سينما بودم بيشتر کارگردان هاي ايراني خودشان نويسنده آثارشان هم هستند و بيشتر اوقات روز را به نوشتن مي پردازند و يار هميشگي آنها مداد و کاغذ است بر خلاف زمان فیلمبرداری فضا ساکن و بی تحرک بود
همنشيني با اين دوستان باعث شد نا خواسته دست به قلم شوم و فيلمنامه اي را که هرگز تبديل به فيلم نشد را بنويسم اما چرا تبديل به فيلم نشد هم مشخص است چون با توجه به داستان آن هرگز در ايران ....... بگذريم
اما خلاصه قصه :
داستان مربوط به پسر بچه اي بود که به همراه دوست خود قصد داشتند با رقص و آواز و نواختن ضرب در خيابان ها و پارک و اتوبوس و اماکن عمومي شهر مبلغي پول تهيه کنند تا بتوانند يک طبل بزرگ براي ايام عاشورا و تاسوعا بخرند نواختن ضرب و به قول عوام مطربی براي نواختن طبل و عزاداری !
روزهاي ابتدايي با استقبال مردم روبرو بودند و در بعضي مواقع ده ها نفر اطراف آنها شاهد رقص هنرمندانه یکی از بچه ها ( که اتفاقا بازیگر نقش را هم در یکی از مدارس جنوب شهر یافتیم ) و نواختن ضرب توسط دیگری بودند اوضاع خوب پيش مي رفت تا اينکه دو هفته به ايام عاشورا باقي بود و آنها هنوز پول طبل را تهيه نکرده بودند راه دیگری برای تهیه پول نمی شناختند اما حالا اطراف آنها خلوت تر از گذشته شده بود يک بار پليس آنها را دستگير ميکند چند بار مردم با سنگ به آنها حمله مي کنند برخي فحاشي مي کنند و در آخرين روز سر يکي از آنها به شدت مجروح مي شود و کار به درمانگاه مي کشد
خسته و تن زخمي به بازار مي روند و فروشنده وسايل مذهبي که اوضاع آنها را می بیند با تخفیف زیاد آنها را صاحب یک طبل بزرگ میکند
سکانس آخر:
يکي از آنها باند سفيد رنگي بر سر شکسته خود دارد در ميان هياهو مردم ، دود اسپند ، پيشانی بند هاي سرخ و زنجير زني و قمه زني ، دو پسر پیروزمندانه در حالي که طبل بزرگ را مي نوازند مانند شوالیه ها جلو مي آيند ، حالا دنياي بزرگ آنها فقط در يک طبل خلاصه مي شود
حالا مردمي که تا چند روز قبل آنها را سنگ زدند با صدای طبل آنها زنجير مي زنند و بر سر و سينه مي زنند
و روي پرچم نصب شده روي طبل چند اسکناس ديده مي شود و ........
و اینجنین رقص و آواز و نواختن ضرب با آرزوی نواختن طبل عزاداری تحقق یافت .......
در خبر ها مرگ خلبان امریکایی که مسئولیت بمباران هیروشیما را به عهده داشت آمده بود
در جنگ جهانی دوم، ژاپن یکی از دول محور بهشمار میرفت و با متفقین میجنگید . پس از جنگی درازمدت در اقیانوس آرام ، ژاپن بیشتر متصرفات خود را از دست داد و در انتها پس از فرو افتادن بمب اتمی در هیروشیما و ناکازاکی، ژاپن بدون قید و شرط تسلیم شد. پس از اشغال توسط آمریکا با یک برنامه پیگیر توسعه صنعتی و کمک آمریکا ژاپن به رشد اقتصادی چشمگیری دست یافت و به یکی از بزرگترین اقتصادهای دنیا بدل شد . حتی در ابتدا امریکایی ها یک حاکم نظامی برای ژاپن در نظر گرفتند
هیروشیما شهری است در غرب جزیره هونشو در کشور ژاپن نخستین شهری است که به آن حمله اتمی شد(ششم اوت ۱۹۴۵م). با انفجاربمب اتمی چهار تنی محتوی ۶۰کیلوگرم اورانیوم-۲۳۵ موسوم به پسر کوچک بر روی این شهر،تا پایان سال ۱۹۴۵میلادی در حدود ۱۴۰۰۰۰نفر و در فاصله سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱ در حدود۶۰۰۰۰نفر جان باختند. بمب که در ارتفاع ۵۴۸ متری زمین منفجر شد قدرتی برابر با ۲۰۰۰۰تن تی ان تی داشت و در حال انفجار از فاصله ۹ کیلومتری ۱۰ برابر نورانی تر از خورشید دیده میشد .
برخی ها این حرکت بسیار خشن و نابخشودنی امریکا را نقطه حرکت تاریخی ژاپن و حتی کشورهای اطراف مانند کره جنوبی می دانند در واقع می گویند ژاپن در آن ماجرا هزاران کشته را به عنوان هزینه پرداخت تا ژاپن نوین و امروزی ساخته شود
در زلزله ای چند ثانیه ای در ایران ۴۰۰۰۰ هزار انسان جان خود را از دست دادند برای هیچ کسی خلبان آن اتفاق مشخص نشد و در ژاپن امروزی با زلزله ای در همین مقیاس فقط چند نفر زخمی می شوند
به مردم عادی بم القا می شود آن اتفاق را خواست خدا ، تقدیر الهی و ........ بدانند
سالانه ۲۵۰۰۰ نفر در جاده های ایران در اثر تصادف جان خود را از دست می دهند
در یک جنگ تمام عیار در مدت فرضی یک دهه در اثر یک یا دو زلزله و تصادفات ، صد ها هزار انسان جان خود را از دست می دهند
اما ایرانیان این هزینه را برای چه می پردازند ؟
اصول شهرسازی را خداوند به ملت هدیه می دهد یا مدیریت کشورشان ؟
اصول ایمنی جاده ها و آموزش رانندگی را خداوند به ملت هدیه می دهد یا مدیریت اجرایی کشور ؟
مدیریتی که آنچنان برای کمونیست ها ی بی دین امریکای لاتین لطف دارند که در یک اتفاق جالب رییس جمهور کشوری از امریکای لاتین برای هفتمین بار به میهمانی شام ایرانیان می آید
براستی خلبان واقعی زلزله بم از مردم عذر خواهی کرد ؟
حتی در یک حرکت نمادین از سمت خود استعفا داد ؟
براستی مردم بم متوجه شدند خلبان انفجار بم کیست ؟